Lo 10 d’octobre, manifestacion per las lengas

Aperet a manifestar lo 10 d’octobre per las lengas.

Au debut d’aqueth abòr tostemps parasitat per la preséncia deu Covid e de la crisi sanitària, qu’ei mauaisit de’s botjar lo monde entà manifestar. Aquera iniciativa deu colectiu Pour que vivent nos langues que testimonia ua volontat de non pas tròp perlongar ua temporada de sequèra politica tà las nacions shens estat de l’Estat francés a despart d’un refendum jogat per avança en Kanaky.

En efèit, la crisi actuau n’a pas meliorat lo hat de las nostas lengas mespresadas. De hèit, los occitans e las occitanas de las classas popularas, com ençò deus autes pòples, que s’an concentrat lo temps suus lors interés economics, dejà beròi atacats per la crisi economica deu capitalisme. Qu’ei normau e qu’ei juste mes que’n patís la nosta lenga entà qui lo periòde n’ei pas de bon víver. E òc, quin combatejar tà la lenga quan n’èm pas segur d’acabar lo mes, de’s guardar l’emplec, de’s sauvar la botica per un artesan, etc… ?

L’iniciativa de manifestar per aquestes torns qu’ei donc coratjosa, mes enqüèra un còp que descobrim, dab despieit, las revendicacions timidòtas d’aqueth colectiu qui n’amasserà pas milions de personas de l’ua part e qui ne sembla pas compréner qu’ua tau manca d’engatjament en lo perpaus, o tot simplament de nhaca, qu’anoncia dejà ua deshèita. E cau enqüèra parlar de l’exemple deus GJ, qui batalhan despuish quasi dus ans e qui n’an pas obtienut arren a maugrat d’ua determinacion inedita ? Las demandas amistosas ne fonccionan pas dab l’Estat Francés. Que’ns cau un vertader pés politic entà ganhar.

Que podem arregretar la manca de clarificacion « Occitanie-Pays d’òc » de l’ua part e hens lo corric deu 18 junh « Nous ne pouvons interpréter cette attitude de rejet systématique de toute mesure en faveur de nos langues autrement que comme une fin de non-recevoir de sa part (le ministre de l’éducation), et un refus total de tout dialogue. », ua frasa qui ditz plan la manca de presa de consciéncia de la situacion de l’auta part.

N’ei pas ua simpla « fin de non-recevoir », qu’ei ua estrategia tà’ns har crevar. Aquera estrategia que s’inscriu dens la volontat, jamei vertaderament abandonnada, deu poder estatic francés, de perlongar lo noste etnocidi entà justificar l’imensitat deu territòri francés e la nocion fantasiosa de « l’Estat-nacion ». Tanben, l’organizacion a la darrèra minuta d’acamps locaus dens las vilas mejanas qu’ei drin a l’imatge de l’occitanisme : pagalhós. Que’s pòden totun felicitar d’aquera multiplicacion d’iniciativa en Occitania tota.Qu’aperam totun totas las occitanas e tots los occitans a juntar aquera manifestacion dab eslogans, ideas mei engatjadas pr’amor que cau tostemps muishar la nosta existéncia, pr’amor que cau har saber au poder que ne morirem pas e que n’abandoneram pas las nostas lengas e culturas.

Siam numerós.osas e determinats.adas lo 10 d’octobre !
NON A L’ETNOCIDI !

FPRO

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *